ചിതല്‍ പുറ്റുകള്‍...

ഇരുട്ട് പരക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ, ചെറുകാറ്റിന്‍റെ കൈകളിലേറി ജനലഴികള്‍ക്കിടയിലൂടെ അകത്തേക്ക് തൂവി വീണ ജലകണങ്ങളുടെ വശ്യതയില്‍ അറിയാതെ കാലുകള്‍ ജനലരികിലേക്കയാളെ എത്തിച്ചു. മഴ ചാറിത്തുടങ്ങിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ, ചെറിയ കാറ്റുണ്ടായിരുന്നതു കൊണ്ട് സംശയമായിരുന്നു മഴ പെയ്യുമോ ഇല്ലയോ എന്ന്. മഴയേറെ ഇഷ്ടമായിരുന്നെങ്കിലും ഇപ്പോള്‍ മഴ പെയ്യരുതേ എന്നായിരുന്നു പ്രാര്‍ത്ഥന..

ഇളകിയകന്നിരുന്ന ഓടുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ വെള്ളം അകത്തേക്കൊലിച്ചിറങ്ങുമ്പോള്‍ ഭാര്യയുടെ തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടം അയാളെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. ഓലക്കീറുകള്‍ വെച്ച് ഓടുകള്‍ക്കിടയിലെ വിടവുകളടച്ചടച്ച് ഇപ്പോള്‍ മുകളിലോട്ട് നോക്കുമ്പോള്‍ ഓടുകളേക്കാള്‍ ഓലക്കീറുകളാണ്‍ കാണാന്‍ കഴിയുന്നത്. ദ്രവിച്ചു തീരാറായ പട്ടികകളും കഴുക്കോലുകളും പണ്ടെങ്ങോ ഓടുകളെ താങ്ങി നിന്നിരുന്നതിന്‍റെ ഓര്‍മ്മയില്‍ നില്‍ക്കുകയാണ്. ഒരു വിരല്‍ സ്പര്‍ശം മതി എല്ലാം ഒന്നിച്ച് നിലം പൊത്താന്‍.

കാറ്റിനല്‍പം ശക്തി കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവിപ്പോള്‍, മഴ പതുക്കെ പതുക്കെ പടരുകയാണ്. ഇടയ്ക്കു വന്ന മിന്നല്‍ പിണരിന്‍റെ വെളിച്ചത്തില്‍ ദൂരെ ഇടവഴിയിലൂടെ ആരോ കുട ചൂടി നടന്നു പോകുന്ന അവ്യക്തമായ ചിത്രം കാണാനാകുന്നുണ്ട്. അത്രയും നേരം കാല്‍പാദങ്ങളോട് മുട്ടിയുരുമ്മി നിന്നിരുന്ന മണിപ്പൂച്ചയും കോലായിയിലെ തിണ്ണയോടു ചേര്‍ന്നുള്ള മൂലയില്‍ പുറത്തുനിന്ന് ചാഞ്ഞ് വീശിയ മഴക്കാറ്റിനോട് നീരസം കാട്ടി തിരിഞ്ഞ് കിടക്കാനും തുടങ്ങി.

ചാറിക്കൊണ്ടിരുന്ന മഴയെ വിഴുങ്ങി ഒരാരവത്തോടെ പടിഞ്ഞാറുനിന്നൊരു മഴ മനസ്സില്‍ തീ കോരിയിട്ട് തിമര്‍ത്തു പെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. വെള്ളം ചോരുന്നിടത്തൊക്കെ ഭാര്യ പാത്രങ്ങള്‍ നിരത്തിക്കഴിഞ്ഞു, കുട്ടികള്‍ സ്ക്കൂളിലേക്ക് ചോറു കൊണ്ടു പോകുന്ന പാത്രമടക്കം വീടാകെ പലയിടങ്ങളിലായി നിരന്നു. ഭാര്യയുടെ പിറുപിറുപ്പ് കേട്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാന്‍ പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നതിനിടയിലെവിടെയോ പരാജയപ്പെട്ടു പോയ അയാള്‍ എന്തൊക്കെയോ തിരിച്ചും പറയാന്‍ തുടങ്ങി. വിധിയെപ്പഴിച്ച് വേദനയുടെ ഉത്തരവാദിത്തം പങ്കുവെക്കുവാനുള്ള അയാളുടെ എല്ലാ ശ്രമവും ചുറ്റുപാടുമുള്ള ഭര്‍ത്താക്കന്മാരേയും തന്നേയും വെച്ച് മാറ്റുരച്ചു നോക്കിയവള്‍ നിര്‍ദയം പുച്ഛിച്ചു തള്ളി.

അവളിങ്ങനെയാണ്‍ അവസാനത്തെ പറച്ചില്‍ അവളുടേതായിരിക്കണം, അതു വരെ അവള്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കും, അതുകൊണ്ട് തന്നെ കുറച്ചു നേരത്തിനു ശേഷം അയാള്‍ ജനലിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഇപ്പോള്‍ മഴ തോര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. മഴയുടെ ആരവത്തിനിടക്ക് ഭാര്യ ഭര്‍ത്താക്കന്മാരുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള സംസാരം അലോസരമാവാതെ ഉറങ്ങുകയായിരുന്ന കുട്ടികളെ ചൂണ്ടി കാട്ടി അയാള്‍ പറഞ്ഞു കുട്ടികള്‍ ഉണരും കുറച്ചു നേരം മിണ്ടാതെയിരിക്കൂ. മുടി വാരിയൊതുക്കി കെട്ടി വെച്ചവള്‍ മൌനമായ് കിടക്കപ്പായിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.

പിന്നെയുമയാള്‍ ഭവന വായ്പയുടെ ചൂടുള്ള ചിന്തകള്‍ തലയില്‍ നിറച്ച് ജനല്‍ക്കമ്പിയിലെ തണുപ്പില്‍ മുഖം ചേര്‍ത്തിരുന്നു. അപ്പോഴും മഴയുടെ ആരോഹണ അവരോഹണങ്ങളറിയാതെ ചോര്‍ന്ന് വീണിരുന്ന മഴത്തുള്ളികള്‍ പല തരത്തിലുള്ള പാത്രങ്ങളില്‍ വീണുടഞ്ഞ് ചങ്ക് തുളക്കുന്ന സംഗീതം പൊഴിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.....